Home Life 10 ข้อคิด เรายังรักตัวเองอยู่ไหม หรือเราหลงลืมตัวตนของเราไปแล้ว

10 ข้อคิด เรายังรักตัวเองอยู่ไหม หรือเราหลงลืมตัวตนของเราไปแล้ว

1.  ทุกวันนี้เรายังรักในตัวตนของชีวิตอยู่หรือ  ลมหายใจ  การเดิน  การมองดูสิ่งต่างๆ  ทั้งหมดยังเป็นความตื่นตาตื่นใจของเราอยู่หรือไม่  หรือว่า  เราไม่ได้สนใจแล้วว่า  เรายังหายใจ  จะเดินได้  ยังวิ่งเล่นได้  หรือว่าเราจะรักตนเองต่อเมื่อ  เรากลายเป็นคนที่ดีพอสำหรับคนอื่น  หากเป็นเช่นนั้น  เรากำลังตกเป็นทาสอะไรบางอย่าง  หรือเรากำลังใช้ชีวิต  เพื่อรับใช้ความพอใจของใครบางคนอยู่

2. หากไม่มีใครเห็นเพชรเม็ดโตของเรา  เรายังจะซื้อเพชรเม็ดนั้นมาครอบครองอยู่ไหม  หากไม่มีใครมาเที่ยวบ้านของเรา  เรายังอยากประดับประดาตกแต่งบ้านอยู่ไหม  หากเราไม่ได้พบเจอใครแล้ว  เรายังจะแต่งหน้าทาปากอยู่ไหม  แล้วนาฬิการาคาแพง  เราชอบมันจริงๆ หรือ  หรือเราชอบมันเพราะคนอื่นชอบมัน  มีมันเพื่อให้ตนเองถูกมองเห็นจากใครบางคน  ชีวิตของเรามีไว้เพื่อความสงบเย็นของใจ  หรือมีไว้เพื่อความร้อนแรง แสงสี เสียง ตระการตา  เพื่อเล่นจำอวดโชว์

3. ลูกของเรา  ยังเป็นลูกที่ดีอยู่ไหม  หากเขาไร้ความสามารถที่สังคมยกย่อง  ภรรยาของเรายังน่าภูมิใจอยู่ไหม  หากเขาแก่ตัวลง หมดสิ้นความสวยงาม  แล้วสามีเราละ  ยังน่าอวดอ้าง เล่าขานอยู่ไหม  หากเขากลายเป็นยาจกตกงาน  อะไรๆ  ยังเป็นเช่นเดิมไหม  หากอะไร ๆ  ไร้ซึ่งผู้คนยอมรับ

4. ชีวิตของเรา  เมื่อเกิดมาแล้ว  นั่นคือสมบูรณ์แล้ว  ชีวิตมิใช่สิ่งต้องเติมเต็ม  แต่ชีวิตคือสิ่งเต็มล้น  เพียงพอเพื่อแบ่งปัน  มีขนม 2 ชิ้น  เรากินเพียงชิ้นเดียว  ที่เหลือจงแบ่งปันคนข้างๆ  แต่แอบ ๆ ให้นะ  อย่าแบ่งปันมากมาย  ต่อหน้าคนจำนวนมาก  การแบ่งปันของเรา  จะกลายเป็นการหาเสียง  โฆษณาอัตตาตัวตน

5. รักคืออะไรหรือ  แล้วรักตนเองคืออะไรหรือ  รักคือความเมตตายังไงเล่า  เมตตาแปลว่า  หวังดี  เขาใจ  ช่วยเหลือ  เป็นสุข  และรู้จักให้อิสระ ปล่อยวาง  ทุกวันนี้เรามีเมตตาต่อตนเองแค่ไหน  แม้เราทำลายตนเอง  ชีวิตย่อมทนทุกข์  ความเห็นแก่ตัว  ทำให้ตัวตนทุกข์  เมื่อตัวตนทุกข์  เราย่อมสร้างทุกข์ให้ผู้อื่นโดยปริยาย  ความรักผู้อื่น  เริ่มจากความรักตนเอง  จะรักตนเองได้  ใจต้องสว่าง สงบ สะอาด  การสนองกิเลสตน  มิใช่การรักตน  ทว่าเป็นการทำลายตน

6. ผู้อื่นมีทุกข์  แล้วเราให้กำลังใจ  สิ่งนี้คือการรักตนเอง  ผู้อื่นขาดแคลน  แล้วเราเข้าไปเติมเต็ม  สิ่งนี้ก็คือการรักตนเอง  เรามีหน้าที่ปลูกต้นไม้  มิใช่โคนต้นไม้  จงสร้างความสุขเล็ก ๆ ให้เกิดขึ้นในชีวิต  ด้วยการทำให้ใครสักคนมีความสุข  วันนี้เราได้ทำให้ใครมีความสุขแล้วหรือยัง

7. เดินออกไปนอกบ้าน  เราได้เห็นอะไรบ้างหรือไม่  ตลอดสองทางเดิน  มีเรื่องราวน่าสนใจ  แล้วเราเคยมองเห็นสิ่งนี้หรือไม่  หรือเรารีบเดินเกินไป  เพราะเวลาเป็นเงินเป็นทอง  หยุดเท่ากับถอยหลัง  เคยได้ยินคำนี้ไหม  อะไรมันจะเหนื่อยปานนั้น  แค่นั่งพักสักพักก็ยังไม่ได้    ทำไมไม่พูดว่า  หยุดคือการตั้งหลัก  ตั้งหลักคือสิ่งจำเป็นในทุกกิจกรรมในชีวิต

8. พ่อแม่พี่น้อง  คือคนสำคัญ  ยิ่งกว่าคนสำคัญใดๆ  สายเลือดตัดไม่ขาด  แม้ร้าวลึก  แต่ไม่แตกหักง่ายๆ   อย่าทิ้งความบาดหมางไว้ในใจ  มันจะเป็นกังวลสุดท้ายจากโลกนี้ สู่โลกหน้า  เราอาจตายอย่างว้าวุ่น  หากยังกอดเก็บทุกอย่างไว้แน่น  สละ ละ  คลายจาง  คือหนทางเดียว สู่ความสงบเย็น

9. สุขมีได้  เพราะความใจดี  ทุกข์มีได้เพราะความใจร้าย  ความใจดี  หรือความใจร้าย  คือตัวตนของความสุข  เมตตาทำให้เย็น  โกรธเกลียดทำให้ร้อน  โกรธเขา  เหมือนเราจุดไฟเผาตัวเอง  พอตัวไหม้  จึงวิ่งเข้าไปกอดผู้อื่น  เราร้อนเป็นคนแรก  ส่วนคนที่เราโกรธ เกลียดนั้นเรานั่น  อาจนั่งกินลมชมวิวไม่รู้เรื่อง

10. ถ้ารักตนเองแล้ว   ขอให้มีความสุขทันที  มีทันทีโดยไม่ต้องรอสิ่งใด  ความสุขเกิดได้ยามเช้า  ความสุขเกิดได้ยามเย็น  เวลาไหน ๆ ก็มีความสุขได้หากใจเป็นสุข  ฟังแล้วเหมือนง่าย  แต่เป็นสิ่งต้องฝึฝน  เรื่องของใจเป็นเรื่องสั่งสม  จะใจร้อนเอาทันทีไม่ได้  เมล็ดหนึ่งเมล็ด  มุ่งมั่นเอาเป็นเอาตาย รดน้ำตลอดคืนยังไงก็ไม่โต  ใจเย็นๆ  เพียงตื่นแต่เช้ามารดน้ำให้มันทุกวันก็พอ  จงรับผิดชอบในหน้าที่  เชื่อในความดี  แบ่งปันอยู่อื่นอยู่เสมอ  อย่าปล่อยตนให้เบียดเบียนใคร  วางใจสงบเย็น  พิจารณาทุกสิ่งด้วยสติปัญญา  จักนำพาชีวิตงอกงาม  เหล่านี้คือความรักที่มีในตน

โดย พศิน อินทรวงค์